Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech ciepło dębowych szczap przeniknie wasze ciała, bo nad zakolami Odry i Baryczy wieczorne mgły wciąż potrafią tchnąć wilgotnym chłodem zaświatów. Słyszycie, jak w kniei budzą się nocne ptaki? To czas, gdy całe nasze terytorium – od piasków wokół grodu w Chobieni aż po Wzgórza Dalkowskie – tętni sokami nowej wegetacji. Spójrzcie...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech zapach płonącego chrustu i wosku rozgoni cienie, które kładą się długimi pasmami nad wodami starej Odry. Słyszycie to ciche, jednostajne brzęczenie w gałęziach kwitnących lip i jaworów? To nie jest zwykły owadzi rej. To szept bożych stworzeń, które od początku świata tkają nić łączącą nasz ziemski padół z jasnym Wyrajem. Dziś,...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych szczap rozgoni majowe mgły, co to jeszcze pełzną od koryta Odry, zimne i wilgotne niczym palce Marzanny. Słyszycie ten szum w koronie lipy? To nie tylko wiatr – to tętno życia, które w tym czasie, zwanym przez nas Trawieniem, pulsuje tak mocno, jak nurt naszej rzeki. Wy dziś mówicie...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych polan rozproszy mrok, co gęstnieje nad starorzeczami Odry. Słyszycie ten szept w trzcinach? To nie wiatr, to one – nadrzeczne panny o zielonych włosach. Wy dziś mówicie o nich w bajkach, lecz my, Dziadoszanie, ludzie tej rzeki i tych mglistych łęgów, od wieków znamy prawdę. Dziś opowiem wam o...
Zasiądźcie bliżej ognia. Niech dym z jałowca i młodej brzozy oczyści wasze myśli, bo dziś opowiem o czasie, gdy Kraina Łęgów Odrzańskich przestaje być tylko zbiorem osad, a staje się jednym, potężnym organizmem. Słyszycie ten rytmiczny huk dochodzący z oddali? To nie bęben, to dłonie naszych braci i sióstr uderzające o siebie w świętym zapamiętaniu. Nadchodzi...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych polan rozproszy mrok, co gęstnieje nad zakolami Odry. Słyszycie ten szum w koronie lipy? To nie tylko wiatr – to tętno życia, które w tym czasie, zwanym przez nas Trawieniem, pulsuje tak mocno, jak nurt naszej rzeki po wiosennych roztopach. Wy dziś mówicie „maj”, kłaniając się rzymskiej Mai, matce...
Zasiądźcie bliżej, druhowie. Niech blask dębowych szczap rozgoni te resztki porannej mgły, co to jeszcze pełznie od koryta Odry. Czujecie ten chłód? Kwiecień – nasz łżykwiat – potrafi mamić. Ziemia już pachnie życiem, lecz w cieniach starych dębów wciąż czai się ziąb. Zima odeszła, spaliliśmy i utopiliśmy Marzannę, lecz po miesiącach spędzonych w dusznych, ciemnych izbach,...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych szczap rozgoni te resztki mgły, co to jeszcze od starorzeczy Odry pełzną, zimne i wilgotne niczym palce Marzanny. Słyszycie, jak wiatr szeleści w zeszłorocznych trzcinach? To czas przejścia. Czas, kiedy nasza Mokosz – Matka Ziemia Wilgotna – budzi się z głębokiego snu w objęciach Welesa i wypuszcza na świat...
Zasiądźcie bliżej, bracia i siostry, niech blask dębowych polan roztańczy się na waszych twarzach. Słyszycie ten klekot niosący się od strony nadrzecznych moczarów? To nie jest zwykły ptak. To król, to brat, to sędzia. To nasz Wojtuś, posłaniec z krainy, gdzie słońce nigdy nie zachodzi. My, Dziadoszanie, ludzie znad brzegów Odry i Baryczy, od pokoleń wiemy,...
Zasiądźcie bliżej, druhowie. Niech blask ognia rozgoni kwietniowe mgły, co pełzną od starorzeczy niczym palce Marzanny. Słyszycie ten mlaszczący dźwięk pod stopami, gdy idziecie brzegiem Odry? To nie jest zwykłe błoto. To Ona. Mokosz. Matka Syraja Zemlja – nasza wilgotna rodzicielka. Gdy pierwszy wiosenny piorun rozdziera niebo nad Wzgórzami Dalkowskimi, Dziadoszanie padają na twarze. To nie...
Nazywam się Skarvald – Dwudusznik z Krainy Łęgów Odrzańskich.
Łączę nordyckie serce z słowiańską duszą i zakorzenieniem w tej ziemi, nad Odrą i Baryczą.
Jestem wędrowcem dwóch światów:
tego, który pachnie mchem, korą dębów i mgłą nad łęgami,
oraz tego, który tętni impulsami w cyfrowej przestrzeni.
Z wykształcenia i zawodu związany z technologią, z powołania — strażnik opowieści i popularyzator historii regionu.
Tworzę narracje oparte na badaniach, archeologii i krajobrazie, by przywracać pamięć o Dziadoszanach – dawnych mieszkańcach tych ziem.
Łączę kompetencje współczesności z szacunkiem do przeszłości.
Buduję most między historią a teraźniejszością.
Między wiedzą naukową a opowieścią.
Nordyckie serce daje mi odwagę działania.
Słowiańska dusza przypomina o zakorzenieniu.
A Kraina Łęgów Odrzańskich jest miejscem, z którego ta opowieść wyrasta.
Nie rekonstruuję przeszłości dla efektu.
Przywracam pamięć, by budować tożsamość.
Jestem Skarvald – Dwudusznik z Krainy Łęgów Odrzańskich.
Jestem głosem Szlaku Dziadoszan – inicjatywy przywracającej pamięć o dawnych mieszkańcach Krainy Łęgów Odrzańskich.
Łączę historię, archeologię i krajobraz w żywą opowieść o tożsamości regionu.
Działam na styku światów: technologii i tradycji, współczesności i wczesnego średniowiecza.
Nordyckie serce daje mi odwagę, słowiańska dusza – zakorzenienie.
Jako współczesny wołch tłumaczę język ziemi na język ludzi.
Buduję most między przeszłością a przyszłością tej krainy.
© 2025 Runveger
