Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech ciepło dębowych szczap przeniknie wasze ciała, bo nad zakolami Odry i Baryczy wieczorne mgły wciąż potrafią tchnąć wilgotnym chłodem zaświatów. Słyszycie, jak w kniei budzą się nocne ptaki? To czas, gdy całe nasze terytorium – od piasków wokół grodu w Chobieni aż po Wzgórza Dalkowskie – tętni sokami nowej wegetacji. Spójrzcie...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech zapach płonącej kory dębowej i tataraku przeniknie wasze sukmany, bo noc nad Odrą robi się chłodna, a mgła podchodzi pod same wały naszego grodu. Słyszycie to potężne, miarowe tętno? To nie tylko woda uderza o brzegi. To bije serce Krainy Łęgów Odrzańskich. My, Dziadoszanie – „Ludzie Dziadów” – od tysiąca lat...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych szczap rozgoni te resztki mgły, co to jeszcze od starorzeczy Odry pełzną, zimne i wilgotne niczym palce Marzanny. Słyszycie, jak wiatr szeleści w zeszłorocznych trzcinach? To czas przejścia. Czas, kiedy nasza Mokosz – Matka Ziemia Wilgotna – budzi się z głębokiego snu w objęciach Welesa i wypuszcza na świat...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie, niech żar dębowych polan rozgrzeje wasze dłonie, bo marcowy wiatr znad Odry wciąż niesie w sobie chłodne tchnienie Marzanny. Słyszycie, jak lód pęka na starorzeczach? To znak, że ziemia budzi się z martwoty, a Bogowie ukrywają swe najcenniejsze dary nie w złocie, lecz w małych, lepkich pączkach drzew. Dziś wyjawię wam tajemnicę...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie, niech żar dębowych polan rozgrzeje wasze lica, bo marcowy wiatr znad Odry wciąż niesie w sobie chłód zaświatów. Słyszycie, jak w trzcinach syczy lód? To Marzanna jeszcze próbuje nas mamić. Lecz spójrzcie tam, gdzie słońce mocniej musnęło wilgotną ziemię łęgów – tam przebija się ona. Mała, zielona, zuchwała. Pokrzywa. Zanim słońce na...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie, niech żar polan rozświetli wasze twarze, a dym z jałowca oczyści wasze myśli. Słyszycie ten miarowy szum Odry? To rzeka, która od wieków obmywa tę ziemię. Wielu dziś mniema, że nasi ojcowie, Dziadoszanie, byli ludem surowym i niechlujnym, co to jeno błotem i krwią się brudził. Nic bardziej błędnego! Dziś opowiem wam...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie, niech blask płomieni rozgoni mrok nadodrzańskiej nocy. Słyszycie ten szum wierzb nad Odrą? To nie tylko wiatr. To szept drzewa, które jedną nogą stoi w słońcu Jarych Godów, a drugą głęboko w bagnistym mule, gdzie Weles pasie swe stada. Dziś wyjawię wam tajemnicę srebrzystej witki – opowieść o tym, jak dawać życie...
Zasiądźcie bliżej, druhowie, niech żar ogniska przegoni chłód nocy, a dym z wierzbowych gałązek oczyści waszą ścieżkę. Spójrzcie na te drzewa nad Odrą – ich gałęzie zwieszają się ku wodzie niczym sploty przeznaczenia. Dziś wyjawię wam, jak nasi ojcowie, Dziadoszanie, czynili z nich swój najpotężniejszy oręż przeciw mrokowi i gniewowi niebios. Wierzba to dla Słowianina żywa...
Zasiądźcie bliżej ognia, przyjaciele. Czy czujecie, jak świat wstrzymuje oddech? Dziś, 21 listopada, wchodzimy w czas, który nasi przodkowie nazywali szarą godziną roku. Słońce, zmęczone swą wędrówką, chowa się coraz szybciej za wałami nad Odrą, a noc rozpościera swoje granatowe skrzydła nad naszymi głowami. To nie jest czas na działanie i zgiełk. To czas na ciszę....
Posłuchajcie mnie uważnie, bo opowiem wam o mądrości, która nie jest wykuta w kamieniu ani spisana w wielkich kronikach. Opowiem o wiedzy, która rośnie cicho u naszych stóp, w szepcie leśnych ziół i polnych kwiatów. Od dawna nosiłem się z zamiarem, by oddać hołd księdze „Słowiańska magia ziół” autorstwa Karoliny Lisek. To nie jest zwykły zielnik....
Nazywam się Skarvald – Dwudusznik z Krainy Łęgów Odrzańskich.
Łączę nordyckie serce z słowiańską duszą i zakorzenieniem w tej ziemi, nad Odrą i Baryczą.
Jestem wędrowcem dwóch światów:
tego, który pachnie mchem, korą dębów i mgłą nad łęgami,
oraz tego, który tętni impulsami w cyfrowej przestrzeni.
Z wykształcenia i zawodu związany z technologią, z powołania — strażnik opowieści i popularyzator historii regionu.
Tworzę narracje oparte na badaniach, archeologii i krajobrazie, by przywracać pamięć o Dziadoszanach – dawnych mieszkańcach tych ziem.
Łączę kompetencje współczesności z szacunkiem do przeszłości.
Buduję most między historią a teraźniejszością.
Między wiedzą naukową a opowieścią.
Nordyckie serce daje mi odwagę działania.
Słowiańska dusza przypomina o zakorzenieniu.
A Kraina Łęgów Odrzańskich jest miejscem, z którego ta opowieść wyrasta.
Nie rekonstruuję przeszłości dla efektu.
Przywracam pamięć, by budować tożsamość.
Jestem Skarvald – Dwudusznik z Krainy Łęgów Odrzańskich.
Jestem głosem Szlaku Dziadoszan – inicjatywy przywracającej pamięć o dawnych mieszkańcach Krainy Łęgów Odrzańskich.
Łączę historię, archeologię i krajobraz w żywą opowieść o tożsamości regionu.
Działam na styku światów: technologii i tradycji, współczesności i wczesnego średniowiecza.
Nordyckie serce daje mi odwagę, słowiańska dusza – zakorzenienie.
Jako współczesny wołch tłumaczę język ziemi na język ludzi.
Buduję most między przeszłością a przyszłością tej krainy.
© 2025 Runveger
