Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie, i pozwólcie, by trzask dębowych drew i zapach rozgrzanej ziemi otuliły Wasze zmysły. Wsuńcie dłonie w ciepłą ziemię i posłuchajcie pieśni, którą wiatr niesie od prastarych grodów w Obiszowie i Chobieni, aż po głęboki nurt Odry. Dzisiaj, gdy słońce w samym środku lata parzy lądy, a niebo staje się ciężkie od ołowianych...
Zasiądźcie bliżej, druhowie, i dorzućcie suchych konarów do ogniska. Niech dym z bylicy i wosku pszczelego otuli nas kręgiem, nim nocna szarówka spowije starorzecza naszej nadrzecznej krainy. Słyszycie, jak nurt Odry uderza o brzegi, cichy, a przecież pełen ukrytego tętna? To czas wielkiego przejścia. Czas, kiedy młody, radosny Trawień – maj – oddaje swe panowanie czerwcowemu...
Zasiądźcie bliżej, rozniećcie większy żar z dębowych szczap. Słyszycie, jak nocny wiatr szumi w koronach drzew tam, gdzie prastary las schodzi prosto w podmokłe łęgi Odry? To czas Trawienia – maj, kiedy puszcza ożywa gwałtownie, a ziół moc święta ukrywa się w głębi boru. Dla nas, Dziadoszan, wygnanie stad na pierwsze zielone pastwiska to nie był...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech zapach płonącego chrustu i wosku rozgoni cienie, które kładą się długimi pasmami nad wodami starej Odry. Słyszycie to ciche, jednostajne brzęczenie w gałęziach kwitnących lip i jaworów? To nie jest zwykły owadzi rej. To szept bożych stworzeń, które od początku świata tkają nić łączącą nasz ziemski padół z jasnym Wyrajem. Dziś,...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych szczap rozgoni mrok, co gęstnieje nad starorzeczami Odry. Słyszycie ten szum w koronie lipy? To nie tylko wiatr – to tętno życia, które w tym czasie, zwanym przez nas Trawieniem, pulsuje tak mocno, jak nurt naszej rzeki po wiosennych roztopach. Wy dziś mówicie „maj”, kłaniając się obcej bogini, lecz...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych polan rozproszy mrok, co gęstnieje nad starorzeczami Odry. Słyszycie ten szept w trzcinach? To nie wiatr, to one – nadrzeczne panny o zielonych włosach. Wy dziś mówicie o nich w bajkach, lecz my, Dziadoszanie, ludzie tej rzeki i tych mglistych łęgów, od wieków znamy prawdę. Dziś opowiem wam o...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych szczap rozgoni mrok, który gęstnieje w nadrzecznych wiklinach. Słyszycie? Wiosna już tętni w łęgach, ziemia po Jarych Godach jest wilgotna i brzemienna. Z głębi puszczy, tam gdzie święte dęby splatają swe korony, dobiega ten rytmiczny, tęskny głos. Ku-ku… ku-ku… Wy, młodzi, słyszycie tylko ptaka. Lecz my, Dziadoszanie, „Ludzie Dziadów”,...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych polan rozproszy nadrzeczne mgły, co pełzną od starorzeczy Odry niczym palce samej Marzanny. Słyszycie ten szept w trzcinach? To nie tylko wiatr. To głosy naszych Dziadów, którzy właśnie teraz, gdy ziemia pęka od jurnej siły wiosny, wyglądają z Nawii, by sprawdzić, czy ich wnuki wciąż pamiętają o paktach zawartych...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych polan rozproszy mrok, co pełznie od starorzeczy Odry, tam gdzie w wiklinach wciąż czai się wilgotny oddech Marzanny. Słyszycie? Jeszcze nie świta, a z szarości nieba dobiega ten pierwszy, drżący trel. To nie jest zwykłe ptię. To on – siewca niebios, mały junak w szarym pierzu, który właśnie teraz,...
Zasiądźcie bliżej ognia, bracia i siostry z rodu Dziadoszan. Niech dym z dębowych polan oczyści wasze myśli, nim marcowy wiatr znad Odry przyniesie szept, którego wypatrywali nasi ojcowie. Słyszycie ten świergot? To nie jest zwykły ptak. To „Boży Ptaszek”, łastówka, co właśnie otrząsa ze skrzydeł resztki zaświatowego szronu. Dziś wyjawię wam, dlaczego ten, kto skrzywdzi jaskółkę,...
Nazywam się Łęgomir z rodu Dziadoszan powiernik Siwosza z Krainy Łęgów Odrzańskich.
Łączę nordyckie serce z słowiańską duszą i zakorzenieniem w tej ziemi, nad Odrą i Baryczą.
Jestem wędrowcem dwóch światów:
tego, który pachnie mchem, korą dębów i mgłą nad łęgami,
oraz tego, który tętni impulsami w cyfrowej przestrzeni.
Z wykształcenia i zawodu związany z technologią, z powołania — strażnik opowieści i popularyzator historii regionu.
Tworzę narracje oparte na badaniach, archeologii i krajobrazie, by przywracać pamięć o Dziadoszanach – dawnych mieszkańcach tych ziem.
Łączę kompetencje współczesności z szacunkiem do przeszłości.
Buduję most między historią a teraźniejszością.
Między wiedzą naukową a opowieścią.
Nordyckie serce daje mi odwagę działania.
Słowiańska dusza przypomina o zakorzenieniu.
A Kraina Łęgów Odrzańskich jest miejscem, z którego ta opowieść wyrasta.
Nie rekonstruuję przeszłości dla efektu.
Przywracam pamięć, by budować tożsamość.
Jestem Skarvald – Dwudusznik z Krainy Łęgów Odrzańskich.
Jestem głosem Szlaku Dziadoszan – inicjatywy przywracającej pamięć o dawnych mieszkańcach Krainy Łęgów Odrzańskich.
Łączę historię, archeologię i krajobraz w żywą opowieść o tożsamości regionu.
Działam na styku światów: technologii i tradycji, współczesności i wczesnego średniowiecza.
Nordyckie serce daje mi odwagę, słowiańska dusza – zakorzenienie.
Jako współczesny wołch tłumaczę język ziemi na język ludzi.
Buduję most między przeszłością a przyszłością tej krainy.
© 2025 Runveger
