Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych polan rozproszy mrok, co gęstnieje nad zakolami Odry. Słyszycie ten szum w koronie lipy? To nie tylko wiatr – to tętno życia, które w tym czasie, zwanym przez nas Trawieniem, pulsuje tak mocno, jak nurt naszej rzeki po wiosennych roztopach. Wy dziś mówicie „maj”, kłaniając się rzymskiej Mai, matce...
Zasiądźcie bliżej, druhowie. Niech blask dębowych szczap rozgoni te resztki porannej mgły, co to jeszcze pełznie od koryta Odry. Czujecie ten chłód? Kwiecień – nasz łżykwiat – potrafi mamić. Ziemia już pachnie życiem, lecz w cieniach starych dębów wciąż czai się ziąb. Zima odeszła, spaliliśmy i utopiliśmy Marzannę, lecz po miesiącach spędzonych w dusznych, ciemnych izbach,...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych szczap rozgoni mrok, który gęstnieje w nadrzecznych wiklinach. Słyszycie? Wiosna już tętni w łęgach, ziemia po Jarych Godach jest wilgotna i brzemienna. Z głębi puszczy, tam gdzie święte dęby splatają swe korony, dobiega ten rytmiczny, tęskny głos. Ku-ku… ku-ku… Wy, młodzi, słyszycie tylko ptaka. Lecz my, Dziadoszanie, „Ludzie Dziadów”,...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych polan rozproszy nadrzeczne mgły, co pełzną od starorzeczy Odry niczym palce samej Marzanny. Słyszycie ten szept w trzcinach? To nie tylko wiatr. To głosy naszych Dziadów, którzy właśnie teraz, gdy ziemia pęka od jurnej siły wiosny, wyglądają z Nawii, by sprawdzić, czy ich wnuki wciąż pamiętają o paktach zawartych...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych szczap rozgoni te resztki mgły, co to jeszcze od starorzeczy Odry pełzną, zimne i wilgotne niczym palce Marzanny. Słyszycie, jak wiatr szeleści w zeszłorocznych trzcinach? To czas przejścia. Czas, kiedy nasza Mokosz – Matka Ziemia Wilgotna – budzi się z głębokiego snu w objęciach Welesa i wypuszcza na świat...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych polan rozproszy mrok, co pełznie od starorzeczy Odry, tam gdzie w wiklinach wciąż czai się wilgotny oddech Marzanny. Słyszycie? Jeszcze nie świta, a z szarości nieba dobiega ten pierwszy, drżący trel. To nie jest zwykłe ptię. To on – siewca niebios, mały junak w szarym pierzu, który właśnie teraz,...
Zasiądźcie bliżej ognia, bracia i siostry z rodu Dziadoszan. Niech dym z dębowych polan oczyści wasze myśli, nim marcowy wiatr znad Odry przyniesie szept, którego wypatrywali nasi ojcowie. Słyszycie ten świergot? To nie jest zwykły ptak. To „Boży Ptaszek”, łastówka, co właśnie otrząsa ze skrzydeł resztki zaświatowego szronu. Dziś wyjawię wam, dlaczego ten, kto skrzywdzi jaskółkę,...
Zasiądźcie bliżej, bracia i siostry, niech blask dębowych polan roztańczy się na waszych twarzach. Słyszycie ten klekot niosący się od strony nadrzecznych moczarów? To nie jest zwykły ptak. To król, to brat, to sędzia. To nasz Wojtuś, posłaniec z krainy, gdzie słońce nigdy nie zachodzi. My, Dziadoszanie, ludzie znad brzegów Odry i Baryczy, od pokoleń wiemy,...
Zasiądźcie bliżej, druhowie. Niech blask ognia rozgoni kwietniowe mgły, co pełzną od starorzeczy niczym palce Marzanny. Słyszycie ten mlaszczący dźwięk pod stopami, gdy idziecie brzegiem Odry? To nie jest zwykłe błoto. To Ona. Mokosz. Matka Syraja Zemlja – nasza wilgotna rodzicielka. Gdy pierwszy wiosenny piorun rozdziera niebo nad Wzgórzami Dalkowskimi, Dziadoszanie padają na twarze. To nie...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech dym jałowca oczyści wasze myśli, bo dziś opowiem o sile, która płynie w żyłach naszej ziemi – o wodzie. Słyszycie to pękanie lodu na rzece? To nie tylko mróz ustępuje przed słońcem Swaroga. To brama do zaświatów, do mrocznej Nawii, uchyla się, by wypuścić tych, którzy przez całą zimę spali w...
Nazywam się Skarvald – Dwudusznik z Krainy Łęgów Odrzańskich.
Łączę nordyckie serce z słowiańską duszą i zakorzenieniem w tej ziemi, nad Odrą i Baryczą.
Jestem wędrowcem dwóch światów:
tego, który pachnie mchem, korą dębów i mgłą nad łęgami,
oraz tego, który tętni impulsami w cyfrowej przestrzeni.
Z wykształcenia i zawodu związany z technologią, z powołania — strażnik opowieści i popularyzator historii regionu.
Tworzę narracje oparte na badaniach, archeologii i krajobrazie, by przywracać pamięć o Dziadoszanach – dawnych mieszkańcach tych ziem.
Łączę kompetencje współczesności z szacunkiem do przeszłości.
Buduję most między historią a teraźniejszością.
Między wiedzą naukową a opowieścią.
Nordyckie serce daje mi odwagę działania.
Słowiańska dusza przypomina o zakorzenieniu.
A Kraina Łęgów Odrzańskich jest miejscem, z którego ta opowieść wyrasta.
Nie rekonstruuję przeszłości dla efektu.
Przywracam pamięć, by budować tożsamość.
Jestem Skarvald – Dwudusznik z Krainy Łęgów Odrzańskich.
Jestem głosem Szlaku Dziadoszan – inicjatywy przywracającej pamięć o dawnych mieszkańcach Krainy Łęgów Odrzańskich.
Łączę historię, archeologię i krajobraz w żywą opowieść o tożsamości regionu.
Działam na styku światów: technologii i tradycji, współczesności i wczesnego średniowiecza.
Nordyckie serce daje mi odwagę, słowiańska dusza – zakorzenienie.
Jako współczesny wołch tłumaczę język ziemi na język ludzi.
Buduję most między przeszłością a przyszłością tej krainy.
© 2025 Runveger
