Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych szczap rozgoni mrok, co gęstnieje nad starorzeczami Odry. Słyszycie ten szum w koronie lipy? To nie tylko wiatr – to tętno życia, które w tym czasie, zwanym przez nas Trawieniem, pulsuje tak mocno, jak nurt naszej rzeki po wiosennych roztopach. Wy dziś mówicie „maj”, kłaniając się obcej bogini, lecz...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych szczap rozgoni majowe mgły, co to jeszcze pełzną od koryta Odry, zimne i wilgotne niczym palce Marzanny. Słyszycie ten szum w koronie lipy? To nie tylko wiatr – to tętno życia, które w tym czasie, zwanym przez nas Trawieniem, pulsuje tak mocno, jak nurt naszej rzeki. Wy dziś mówicie...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych polan rozproszy mrok, co gęstnieje nad starorzeczami Odry. Słyszycie ten szept w trzcinach? To nie wiatr, to one – nadrzeczne panny o zielonych włosach. Wy dziś mówicie o nich w bajkach, lecz my, Dziadoszanie, ludzie tej rzeki i tych mglistych łęgów, od wieków znamy prawdę. Dziś opowiem wam o...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych szczap rozgoni mrok, co pełznie od starorzeczy Odry. Wsłuchajcie się w szum wiatru? On niesie echa dawnych wieków, gdy nasze grody w Obiszowie, Chobieni i Gostyniu tętniły życiem, a srebro z dalekiego Wschodu brzęczało w sakwach naszych kupców. Dziś opowiem wam o przedmiocie, który nosi w sobie tajemnicę wyższą...
Zasiądźcie bliżej ognia. Niech dym z jałowca i młodej brzozy oczyści wasze myśli, bo dziś opowiem o czasie, gdy Kraina Łęgów Odrzańskich przestaje być tylko zbiorem osad, a staje się jednym, potężnym organizmem. Słyszycie ten rytmiczny huk dochodzący z oddali? To nie bęben, to dłonie naszych braci i sióstr uderzające o siebie w świętym zapamiętaniu. Nadchodzi...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych polan rozproszy mrok, co gęstnieje nad zakolami Odry. Słyszycie ten szum w koronie lipy? To nie tylko wiatr – to tętno życia, które w tym czasie, zwanym przez nas Trawieniem, pulsuje tak mocno, jak nurt naszej rzeki po wiosennych roztopach. Wy dziś mówicie „maj”, kłaniając się rzymskiej Mai, matce...
Zasiądźcie bliżej, druhowie. Niech blask dębowych szczap rozgoni te resztki porannej mgły, co to jeszcze pełznie od koryta Odry. Czujecie ten chłód? Kwiecień – nasz łżykwiat – potrafi mamić. Ziemia już pachnie życiem, lecz w cieniach starych dębów wciąż czai się ziąb. Zima odeszła, spaliliśmy i utopiliśmy Marzannę, lecz po miesiącach spędzonych w dusznych, ciemnych izbach,...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych szczap rozgoni mrok, który gęstnieje w nadrzecznych wiklinach. Słyszycie? Wiosna już tętni w łęgach, ziemia po Jarych Godach jest wilgotna i brzemienna. Z głębi puszczy, tam gdzie święte dęby splatają swe korony, dobiega ten rytmiczny, tęskny głos. Ku-ku… ku-ku… Wy, młodzi, słyszycie tylko ptaka. Lecz my, Dziadoszanie, „Ludzie Dziadów”,...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych polan rozproszy nadrzeczne mgły, co pełzną od starorzeczy Odry niczym palce samej Marzanny. Słyszycie ten szept w trzcinach? To nie tylko wiatr. To głosy naszych Dziadów, którzy właśnie teraz, gdy ziemia pęka od jurnej siły wiosny, wyglądają z Nawii, by sprawdzić, czy ich wnuki wciąż pamiętają o paktach zawartych...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych szczap rozgoni te resztki mgły, co to jeszcze od starorzeczy Odry pełzną, zimne i wilgotne niczym palce Marzanny. Słyszycie, jak wiatr szeleści w zeszłorocznych trzcinach? To czas przejścia. Czas, kiedy nasza Mokosz – Matka Ziemia Wilgotna – budzi się z głębokiego snu w objęciach Welesa i wypuszcza na świat...
Nazywam się Łęgomir z rodu Dziadoszan powiernik Siwosza z Krainy Łęgów Odrzańskich.
Łączę nordyckie serce z słowiańską duszą i zakorzenieniem w tej ziemi, nad Odrą i Baryczą.
Jestem wędrowcem dwóch światów:
tego, który pachnie mchem, korą dębów i mgłą nad łęgami,
oraz tego, który tętni impulsami w cyfrowej przestrzeni.
Z wykształcenia i zawodu związany z technologią, z powołania — strażnik opowieści i popularyzator historii regionu.
Tworzę narracje oparte na badaniach, archeologii i krajobrazie, by przywracać pamięć o Dziadoszanach – dawnych mieszkańcach tych ziem.
Łączę kompetencje współczesności z szacunkiem do przeszłości.
Buduję most między historią a teraźniejszością.
Między wiedzą naukową a opowieścią.
Nordyckie serce daje mi odwagę działania.
Słowiańska dusza przypomina o zakorzenieniu.
A Kraina Łęgów Odrzańskich jest miejscem, z którego ta opowieść wyrasta.
Nie rekonstruuję przeszłości dla efektu.
Przywracam pamięć, by budować tożsamość.
Jestem Skarvald – Dwudusznik z Krainy Łęgów Odrzańskich.
Jestem głosem Szlaku Dziadoszan – inicjatywy przywracającej pamięć o dawnych mieszkańcach Krainy Łęgów Odrzańskich.
Łączę historię, archeologię i krajobraz w żywą opowieść o tożsamości regionu.
Działam na styku światów: technologii i tradycji, współczesności i wczesnego średniowiecza.
Nordyckie serce daje mi odwagę, słowiańska dusza – zakorzenienie.
Jako współczesny wołch tłumaczę język ziemi na język ludzi.
Buduję most między przeszłością a przyszłością tej krainy.
© 2025 Runveger
