Zasiądźcie bliżej, rozniećcie większy żar z dębowych szczap. Słyszycie, jak nocny wiatr szumi w koronach drzew tam, gdzie prastary las schodzi prosto w podmokłe łęgi Odry? To czas Trawienia – maj, kiedy puszcza ożywa gwałtownie, a ziół moc święta ukrywa się w głębi boru. Dla nas, Dziadoszan, wygnanie stad na pierwsze zielone pastwiska to nie był...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech zapach płonącego chrustu i wosku rozgoni cienie, które kładą się długimi pasmami nad wodami starej Odry. Słyszycie to ciche, jednostajne brzęczenie w gałęziach kwitnących lip i jaworów? To nie jest zwykły owadzi rej. To szept bożych stworzeń, które od początku świata tkają nić łączącą nasz ziemski padół z jasnym Wyrajem. Dziś,...
Zasiądźcie bliżej, druhowie. Niech blask dębowych szczap rozgoni te resztki porannej mgły, co to jeszcze pełznie od koryta Odry. Czujecie ten chłód? Kwiecień – nasz łżykwiat – potrafi mamić. Ziemia już pachnie życiem, lecz w cieniach starych dębów wciąż czai się ziąb. Zima odeszła, spaliliśmy i utopiliśmy Marzannę, lecz po miesiącach spędzonych w dusznych, ciemnych izbach,...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych szczap rozgoni te resztki mgły, co to jeszcze od starorzeczy Odry pełzną, zimne i wilgotne niczym palce Marzanny. Słyszycie, jak wiatr szeleści w zeszłorocznych trzcinach? To czas przejścia. Czas, kiedy nasza Mokosz – Matka Ziemia Wilgotna – budzi się z głębokiego snu w objęciach Welesa i wypuszcza na świat...
Zasiądźcie bliżej ognia, przyjaciele, bo noc jest ciemna i pełna tajemnic. Dziś opowiem wam o święcie, które choć młode, czerpie z korzeni głębokich jak studnie czasu. Mowa o Święcie Welesa, Pana Nawii, opiekuna dusz i bydła, patrona magii i przysięgi. Współcześni rodzimowiercy, szukając śladów dawnych Bogów, odnaleźli Welesa ukrytego pod płaszczem świętego Błażeja i Mikołaja. Dlatego...
Zasiądźcie w kręgu, przyjaciele, niech blask ognia rozjaśni twarze, a moje słowa niech ogrzeją wasze serca w ten mroźny wieczór. Drugiego dnia Lutego, obchodzimy święto, które w chrześcijańskim kalendarzu nosi miano Matki Boskiej Gromnicznej. Lecz spójrzcie głębiej, a ujrzycie pod tą nazwą prastare korzenie, sięgające czasów, gdy nasi przodkowie czcili siły natury i szukali w nich...
Zasiądźcie w kręgu, przyjaciele, niech blask ognia rozjaśni twarze, a moje słowa poniosą was w czasy, gdy miesiące nie były tylko kartkami w kalendarzu, lecz żywymi istotami, z którymi nasi przodkowie toczyli odwieczną grę. Witajcie w Lutym – miesiącu, który nosi imię srogości. Słowo „luty” w dawnej mowie znaczyło okrutny, dziki, piekący. I taki właśnie on...
Zasiądźcie w kręgu, bo dokończę opowieść, którą ledwie zacząłem. Mówiłem wam, że wrzesień nosi imię wrzosu, ale nie zdradziłem jeszcze, jak głęboko ta skromna, fioletowa krzewinka wrosła w życie i duszę naszych przodków. Gdy patrzycie dziś na te purpurowe kobierce, co pokrywają leśne polany w dolinie Odry, nie widzicie tylko kwiatów. Widzicie prastarą aptekę, warsztat budowniczego,...
Nazywam się Skarvald – Dwudusznik z Krainy Łęgów Odrzańskich.
Łączę nordyckie serce z słowiańską duszą i zakorzenieniem w tej ziemi, nad Odrą i Baryczą.
Jestem wędrowcem dwóch światów:
tego, który pachnie mchem, korą dębów i mgłą nad łęgami,
oraz tego, który tętni impulsami w cyfrowej przestrzeni.
Z wykształcenia i zawodu związany z technologią, z powołania — strażnik opowieści i popularyzator historii regionu.
Tworzę narracje oparte na badaniach, archeologii i krajobrazie, by przywracać pamięć o Dziadoszanach – dawnych mieszkańcach tych ziem.
Łączę kompetencje współczesności z szacunkiem do przeszłości.
Buduję most między historią a teraźniejszością.
Między wiedzą naukową a opowieścią.
Nordyckie serce daje mi odwagę działania.
Słowiańska dusza przypomina o zakorzenieniu.
A Kraina Łęgów Odrzańskich jest miejscem, z którego ta opowieść wyrasta.
Nie rekonstruuję przeszłości dla efektu.
Przywracam pamięć, by budować tożsamość.
Jestem Skarvald – Dwudusznik z Krainy Łęgów Odrzańskich.
Jestem głosem Szlaku Dziadoszan – inicjatywy przywracającej pamięć o dawnych mieszkańcach Krainy Łęgów Odrzańskich.
Łączę historię, archeologię i krajobraz w żywą opowieść o tożsamości regionu.
Działam na styku światów: technologii i tradycji, współczesności i wczesnego średniowiecza.
Nordyckie serce daje mi odwagę, słowiańska dusza – zakorzenienie.
Jako współczesny wołch tłumaczę język ziemi na język ludzi.
Buduję most między przeszłością a przyszłością tej krainy.
© 2025 Runveger
