Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech kłęby jałowcowego dymu oczyszczą wasze zmysły, a pieśń płomieni rozgoni nocne mroki rozlewające się wzdłuż pradoliny Odry. Słyszycie, jak szumią bory na Wzgórzach Dalkowskich? To tam, ukryty w gęstwinie kniei, wznosił się niegdyś potężny gród w Obiszowie – jeden z najjaśniejszych warownych kamieni w koronie naszego plemienia Dziadoszan. W samym sercu...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych polan rozproszy nadrzeczne mgły, co pełzną od starorzeczy Odry niczym palce samej Marzanny. Słyszycie ten szept w trzcinach? To nie tylko wiatr. To głosy naszych Dziadów, którzy właśnie teraz, gdy ziemia pęka od jurnej siły wiosny, wyglądają z Nawii, by sprawdzić, czy ich wnuki wciąż pamiętają o paktach zawartych...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie. Niech blask dębowych szczap rozgoni te resztki mgły, co to jeszcze od starorzeczy Odry pełzną, zimne i wilgotne niczym palce Marzanny. Słyszycie, jak wiatr szeleści w zeszłorocznych trzcinach? To czas przejścia. Czas, kiedy nasza Mokosz – Matka Ziemia Wilgotna – budzi się z głębokiego snu w objęciach Welesa i wypuszcza na świat...
Zasiądźcie bliżej, bracia i siostry, niech blask dębowych polan roztańczy się na waszych twarzach. Słyszycie ten klekot niosący się od strony nadrzecznych moczarów? To nie jest zwykły ptak. To król, to brat, to sędzia. To nasz Wojtuś, posłaniec z krainy, gdzie słońce nigdy nie zachodzi. My, Dziadoszanie, ludzie znad brzegów Odry i Baryczy, od pokoleń wiemy,...
Zasiądźcie bliżej, druhowie. Niech blask ognia rozgoni kwietniowe mgły, co pełzną od starorzeczy niczym palce Marzanny. Słyszycie ten mlaszczący dźwięk pod stopami, gdy idziecie brzegiem Odry? To nie jest zwykłe błoto. To Ona. Mokosz. Matka Syraja Zemlja – nasza wilgotna rodzicielka. Gdy pierwszy wiosenny piorun rozdziera niebo nad Wzgórzami Dalkowskimi, Dziadoszanie padają na twarze. To nie...
Zasiądźcie bliżej, niech dym z tego ogniska wygryzie z waszych oczu resztki zimowego snu. Słyszycie ten szum? To Odra, nasza matka, wzbiera od roztopów. To Mokosz pije wodę, przygotowując się do połogu. My, Dziadoszanie, zawsze wiedzieliśmy, że świat nie wziął się z niczego. Na początku był mrok, gęsty jak muł na dnie starorzecza, i cisza, którą...
Zasiądźcie bliżej ognia, druhowie, niech żar polan rozświetli wasze twarze, a dym z jałowca oczyści wasze myśli. Słyszycie ten miarowy szum Odry? To rzeka, która od wieków obmywa tę ziemię. Wielu dziś mniema, że nasi ojcowie, Dziadoszanie, byli ludem surowym i niechlujnym, co to jeno błotem i krwią się brudził. Nic bardziej błędnego! Dziś opowiem wam...
Zasiądźcie bliżej, druhowie, niech żar ogniska przegoni wilgoć nadrzecznych mgieł. Słyszycie ten trzask gałęzi w mroku? To nie wiatr, to Pan Mateczników, Odyniec, ruszył na żer. Dziś opowiem wam o zwierzęciu, które dla nas, Dziadoszan, było czymś więcej niż tylko mięsem na ruszcie. Był to nasz brat w walce, strażnik naszych wałów i niemy poseł samego...
Zasiądźcie bliżej, przyjaciele, niech dym z ogniska nie gryzie was w oczy, lecz otworzy wasze serca na szept rzeki, która płynie inaczej niż wszystkie. Czy słyszycie ten miarowy, niski głos dochodzący z północy? To Barycz – nasza błękitna tarcza, strażniczka, która nigdy nie zasypia i nigdy nie rdzewieje. Północna granica krainy Dziadoszan nie potrzebowała kamiennych murów...
W czasach, gdy granice wyznaczały nie mapy, lecz kunszt rzemieślnika, jedno naczynie potrafiło zdradzić pochodzenie wędrowca. Poznaj historię ceramiki typu Bruszczewo – glinianego testamentu plemienia Dziadoszan, który do dziś przemawia z głębi dziejów. Zasiądźcie bliżej, bracia i siostry, niech dym z ogniska nie gryzie was w oczy, lecz otworzy wasze serca na to, co minione. Pytacie...
Nazywam się Skarvald – Dwudusznik z Krainy Łęgów Odrzańskich.
Łączę nordyckie serce z słowiańską duszą i zakorzenieniem w tej ziemi, nad Odrą i Baryczą.
Jestem wędrowcem dwóch światów:
tego, który pachnie mchem, korą dębów i mgłą nad łęgami,
oraz tego, który tętni impulsami w cyfrowej przestrzeni.
Z wykształcenia i zawodu związany z technologią, z powołania — strażnik opowieści i popularyzator historii regionu.
Tworzę narracje oparte na badaniach, archeologii i krajobrazie, by przywracać pamięć o Dziadoszanach – dawnych mieszkańcach tych ziem.
Łączę kompetencje współczesności z szacunkiem do przeszłości.
Buduję most między historią a teraźniejszością.
Między wiedzą naukową a opowieścią.
Nordyckie serce daje mi odwagę działania.
Słowiańska dusza przypomina o zakorzenieniu.
A Kraina Łęgów Odrzańskich jest miejscem, z którego ta opowieść wyrasta.
Nie rekonstruuję przeszłości dla efektu.
Przywracam pamięć, by budować tożsamość.
Jestem Skarvald – Dwudusznik z Krainy Łęgów Odrzańskich.
Jestem głosem Szlaku Dziadoszan – inicjatywy przywracającej pamięć o dawnych mieszkańcach Krainy Łęgów Odrzańskich.
Łączę historię, archeologię i krajobraz w żywą opowieść o tożsamości regionu.
Działam na styku światów: technologii i tradycji, współczesności i wczesnego średniowiecza.
Nordyckie serce daje mi odwagę, słowiańska dusza – zakorzenienie.
Jako współczesny wołch tłumaczę język ziemi na język ludzi.
Buduję most między przeszłością a przyszłością tej krainy.
© 2025 Runveger
