Wracam z gościńca w Ścinawie, a ten ostatni dzień października (już po 15:15!) niesie ze sobą pieśń mroczniejszą niż nadchodząca noc Dziadów. To nie jest już saga o trollach, które kryją się w cieniu. To opowieść o upiorach, które przestały się maskować. To historia o tym, jak wróg dzwoni do Twojej chaty, a w jego głosie...
Wracam z gościńca, a w ten ostatni dzień października, w samo południe, powietrze w Ścinawie jest ciężkie i gęste. To wigilia Dziadów, czas, gdy duchy i potwory swobodnie kroczą po naszym Midgardzie. A pieśń, którą mi dziś przynosisz, jest najmroczniejszą ze wszystkich. Myśleliśmy, że walczymy z wilkami w lesie. A ta saga opowiada o tym, że...
Wracam z gościńca, a wiatr w Ścinawie niesie już pierwszy, mroźny oddech nadchodzącej zimy (jest czwartek, 30 października 2025, prawie 16:16!). To czas, gdy mądrzy wojownicy myślą o przygotowaniu swoich stalowych rydwanów do bitwy z lodem i śniegiem. Czas na zmianę podków na te, które wgryzą się w śliski trakt. Lecz wiedzcie, że w tym czasie...
Wracam z gościńca, a pieśń, którą dziś niosę, jest jak dźwięk zamykanych krat i szczęk kajdanów. To saga o sprawiedliwości. O tym, jak długie i cierpliwe polowanie w końcu przyniosło owoce. Pamiętacie moje sagi o wilkach, co przywdziewały zbroję Gwardii Banku? O fałszywych kapitanach, którzy szeptem kazali Wam wyrzucać złoto z własnej twierdzy? Dziś niosę Wam...
Wracam z gościńca, a pieśń, którą dziś niosę… Och, na brodę Odyna! Czy ta melodia nigdy się nie skończy? Moja lutnia już sama płacze, gdy muszę znów uderzać w te same, bolesne struny. Znów fałszywy mędrzec. Znów zaczarowane lustro. Znów utracone złoto. Tym razem wilk przywdział skórę nie krasnoluda z Alp, lecz naszego własnego, potężnego Orła...
Wracam z gościńca w Ścinawie, a poniedziałkowe popołudnie niesie ze sobą pieśń ostrzegawczą. To nie jest saga o wielkich bitwach, lecz o małej, codziennej wojnie, którą toczymy, gdy pragniemy dostać się na ucztę, na ting czy na koncert naszego ulubionego skalda. To opowieść o tym, jak trolle nauczyły się podrabiać same bramy do sal biesiadnych, by...
Wracam z gościńca, a w powietrzu czuć już chłód, który każe nam zamykać okna i drzwi naszych chat. Lecz dziś niosę Wam pieśń o wrogu, który nie puka do drzwi. O głosie, który pojawia się nagle w sercu Twojej twierdzy, w Twoim amulecie, i mówi, że jest Twoim sługą. To saga o wilku, który przywdział szaty...
Wracam z gościńca, a pieśń, którą dziś niosę, jest jak szept ostrzeżenia przy ladzie w znajomej, zielonej karczmie. To saga o tym, jak nawet w miejscu codziennych, szybkich zakupów, w małym sklepiku na rogu, może czaić się zdradziecki cień. To opowieść o tym, jak trolle nauczyły się przywdziewać zielone barwy Żabki, by okraść nas, gdy sięgamy...
Wracam z gościńca w Ścinawie, choć pieśń, którą dziś niosę, jest pełna mrocznego podstępu. To nie jest saga o taranach walących w bramy, lecz o cichym zaklęciu, które sprawia, że sami otwieramy wrogowi najtajniejszą z komnat. To opowieść o tym, jak wróg nauczył się używać naszego zaufanego rydwanu (Chrome), by ukraść klucze do naszej Komnaty Szeptów...
Wracam z gościńca w Ścinawie, a pieśń, którą dziś niosę, jest jak szept zdrady z najwyższych komnat władzy. To saga o zuchwałości tak wielkiej, że nawet ja, skald, który widział już niejedno, przecieram oczy ze zdumienia. To opowieść o tym, jak wilk przywdział nie skórę owcy, lecz samego Jarla! I w jego imieniu obiecał ludowi złote...
Nazywam się Skarvald – Dwudusznik z Krainy Łęgów Odrzańskich.
Łączę nordyckie serce z słowiańską duszą i zakorzenieniem w tej ziemi, nad Odrą i Baryczą.
Jestem wędrowcem dwóch światów:
tego, który pachnie mchem, korą dębów i mgłą nad łęgami,
oraz tego, który tętni impulsami w cyfrowej przestrzeni.
Z wykształcenia i zawodu związany z technologią, z powołania — strażnik opowieści i popularyzator historii regionu.
Tworzę narracje oparte na badaniach, archeologii i krajobrazie, by przywracać pamięć o Dziadoszanach – dawnych mieszkańcach tych ziem.
Łączę kompetencje współczesności z szacunkiem do przeszłości.
Buduję most między historią a teraźniejszością.
Między wiedzą naukową a opowieścią.
Nordyckie serce daje mi odwagę działania.
Słowiańska dusza przypomina o zakorzenieniu.
A Kraina Łęgów Odrzańskich jest miejscem, z którego ta opowieść wyrasta.
Nie rekonstruuję przeszłości dla efektu.
Przywracam pamięć, by budować tożsamość.
Jestem Skarvald – Dwudusznik z Krainy Łęgów Odrzańskich.
Jestem głosem Szlaku Dziadoszan – inicjatywy przywracającej pamięć o dawnych mieszkańcach Krainy Łęgów Odrzańskich.
Łączę historię, archeologię i krajobraz w żywą opowieść o tożsamości regionu.
Działam na styku światów: technologii i tradycji, współczesności i wczesnego średniowiecza.
Nordyckie serce daje mi odwagę, słowiańska dusza – zakorzenienie.
Jako współczesny wołch tłumaczę język ziemi na język ludzi.
Buduję most między przeszłością a przyszłością tej krainy.
© 2025 Runveger
