Wracam z gościńca w Ścinawie, a ten ostatni dzień października (już po 15:15!) niesie ze sobą pieśń mroczniejszą niż nadchodząca noc Dziadów. To nie jest już saga o trollach, które kryją się w cieniu. To opowieść o upiorach, które przestały się maskować. To historia o tym, jak wróg dzwoni do Twojej chaty, a w jego głosie...
Wracam z gościńca, a piątkowy poranek w Ścinawie (już prawie 11:30!) niesie ze sobą pieśń, która brzmi jak złowrogi pomruk wojennych bębnów. Pamiętacie moją sagę o tym, jak wróg, omijając stolicę, zaczął uderzać w serca naszych małych ojczyzn? O ataku na lokalne grody i twierdze? Dziś ta saga ma swój kolejny, jeszcze mroczniejszy rozdział. Wróg stał...
Wracam z gościńca, a wiatr w Ścinawie niesie już pierwszy, mroźny oddech nadchodzącej zimy (jest czwartek, 30 października 2025, prawie 16:16!). To czas, gdy mądrzy wojownicy myślą o przygotowaniu swoich stalowych rydwanów do bitwy z lodem i śniegiem. Czas na zmianę podków na te, które wgryzą się w śliski trakt. Lecz wiedzcie, że w tym czasie...
Wracam z gościńca, a czwartkowe popołudnie w Ścinawie (już prawie 14:14!) niesie ze sobą pieśń, która brzmi jak ponury, dobrze znany refren. To saga o wilkach, które znów przywdziewają szaty skrybów Jarla, by polować na nasze skarbce w imieniu Wielkiej Izby Klanu. Oko na Wieży Strażniczej, mędrcy z CSIRT NASK (CERT Polska), znów dmą w róg...
Wracam z gościńca w Ścinawie, a wtorkowe popołudnie (choć zegar wskazuje już 16:16, 28 października 2025) niesie ze sobą pieśń, która jest jak zgrzyt starej, źle naoliwionej zbroi. Znów muszę Wam opowiedzieć o zdradzie w miejscu, które miało być naszym azylem. Pamiętacie moją sagę o zatrutych darach w cyfrowej karczmie Discorda? O tym, jak wilki w...
Wracam z gościńca, a pieśń, którą dziś niosę… Och, na brodę Odyna! Czy ta melodia nigdy się nie skończy? Moja lutnia już sama płacze, gdy muszę znów uderzać w te same, bolesne struny. Znów fałszywy mędrzec. Znów zaczarowane lustro. Znów utracone złoto. Tym razem wilk przywdział skórę nie krasnoluda z Alp, lecz naszego własnego, potężnego Orła...
Wracam z gościńca, a jesienny wiatr w Ścinawie niesie ze sobą pieśń, która jest jak zimny dreszcz. To nie jest saga o nowej, potężnej klątwie ani o zuchwałym ataku wroga. To opowieść o nas samych. O lustrze, w które spojrzeli mędrcy, i o obrazie, który w nim ujrzeli – obrazie klanu, który zna zagrożenia, lecz lekceważy...
Wracam z gościńca, a jesienny wiatr w Ścinawie niesie ze sobą nie tylko chłód, ale i echo starej, zdradzieckiej pieśni. To saga, którą słyszymy co roku, gdy zbliża się czas rozliczeń ze Skarbcem Jarla. Pieśń o obiecanym złocie, która ma uśpić naszą czujność. Oko na Wieży Strażniczej, mędrcy z CERT Polska, znów dmą w róg alarmowy....
Wracam z gościńca w Ścinawie, a poniedziałkowe popołudnie niesie ze sobą pieśń ostrzegawczą. To nie jest saga o wielkich bitwach, lecz o małej, codziennej wojnie, którą toczymy, gdy pragniemy dostać się na ucztę, na ting czy na koncert naszego ulubionego skalda. To opowieść o tym, jak trolle nauczyły się podrabiać same bramy do sal biesiadnych, by...
Wracam z gościńca w Ścinawie, a pieśń, którą dziś niosę, jest jak zimny okład na gorące czoło. To nie jest saga o tym, jak unikać pułapek. To opowieść o tej straszliwej chwili, gdy noga już wpadła we wnyki. O tym momencie grozy, gdy orientujesz się: „Na Odyna! Kliknąłem w zatruty zwój!”. To historia o tym, co...
Nazywam się Skarvald – Dwudusznik z Krainy Łęgów Odrzańskich.
Łączę nordyckie serce z słowiańską duszą i zakorzenieniem w tej ziemi, nad Odrą i Baryczą.
Jestem wędrowcem dwóch światów:
tego, który pachnie mchem, korą dębów i mgłą nad łęgami,
oraz tego, który tętni impulsami w cyfrowej przestrzeni.
Z wykształcenia i zawodu związany z technologią, z powołania — strażnik opowieści i popularyzator historii regionu.
Tworzę narracje oparte na badaniach, archeologii i krajobrazie, by przywracać pamięć o Dziadoszanach – dawnych mieszkańcach tych ziem.
Łączę kompetencje współczesności z szacunkiem do przeszłości.
Buduję most między historią a teraźniejszością.
Między wiedzą naukową a opowieścią.
Nordyckie serce daje mi odwagę działania.
Słowiańska dusza przypomina o zakorzenieniu.
A Kraina Łęgów Odrzańskich jest miejscem, z którego ta opowieść wyrasta.
Nie rekonstruuję przeszłości dla efektu.
Przywracam pamięć, by budować tożsamość.
Jestem Skarvald – Dwudusznik z Krainy Łęgów Odrzańskich.
Jestem głosem Szlaku Dziadoszan – inicjatywy przywracającej pamięć o dawnych mieszkańcach Krainy Łęgów Odrzańskich.
Łączę historię, archeologię i krajobraz w żywą opowieść o tożsamości regionu.
Działam na styku światów: technologii i tradycji, współczesności i wczesnego średniowiecza.
Nordyckie serce daje mi odwagę, słowiańska dusza – zakorzenienie.
Jako współczesny wołch tłumaczę język ziemi na język ludzi.
Buduję most między przeszłością a przyszłością tej krainy.
© 2025 Runveger
